We zijn in A Coruna dus eindelijk weer wiefie…….!!!!???

Het is een zegen wiefie en het digitale tijdperk, …. of toch niet? We zijn in havens afhankelijk van de wifi netwerken die gratis ter beschikking gesteld worden om ons weblog met plaatjes te verfraaien en om onze communicatie op diverse digitale platforms te onderhouden. Het is alleen zo dat de verbindingen voor het overgrote deel bedroevend van kwaliteit zijn.  Langzaam is nog niet zo erg want we zijn niet op vakantie en hebben daardoor geen haast weet u nog wel? Het aanwezig zijn van de netwerken maar niet in staat zijn om erop in te loggen terwijl je wel de juiste codes hebt is nog het meest frustrerend vind ik. Ik als pure digibeet vind het onvoorstelbaar dat iedereen op alle fronten, ik noem e-mail, facebook, bankieren etc. afhankelijk is gemaakt van de digitale snelweg terwijl in de praktijk blijkt dat dit geen snelweg genoemd mag worden maar slechts een karrenspoor op zijn best.  De technische mogelijkheden zijn de infrastructuur ver vooruit. Genoeg gemopperd. We zijn de afgelopen periode op twee onwaarschijnlijk mooie ankerplekken geweest, Viveiro (spreek uit bibeiro) en Cedeira.

Viveiro mi Dushi

Het weer in Viveiro was vrij bewolkt en regenachtig, veroorzaakt door de hoge heuvels rondom waar de wolken tussen bleven steken. Hierdoor is alles prachtig groen en ruik je ’s morgens de dennengeur die met het windje over het water verspreid wordt. Met Mini Dushi naar de kant, wat uiteindelijk nog best een eind varen was. We moesten zoeken naar een goede plek om de dinghy (bijboot) achter te laten. Dit valt niet mee als je rekening moet houden met een water hoogte verschil van 4 meter tussen eb en vloed, in jargon het verval genoemd. In de lokale jachthaven zijn drijvende steigers waarmee dit probleem opgelost is. De jachthaven doet echter met een poort met sleutel de boel op slot en je hebt alleen toegang tot de steigers als je een overnachting in de haven betaald hebt. Op de terugweg moet je dus even wachten tot er een bevoegde de steiger verlaat of op wil waarmee je mee kan liften met een zielig verhaal dat je je sleutel vergeten bent,  een leugentje om toegang dus. Viveiro een prachtig stadje met een erg oud centrum en kronkelige straatjes met een mooie ankerplek direct voor het strand. Waar ze dat strand voor nodig hebben met zulk weer is ons een raadsel.

Viveiro kerk

De volgende halte was  Cedeira, aangeraden door de bemanning van de Asterix. Na een kort zeiltochtje van 30 mijl loop je een Ria binnen die aan het eind een knik maakt en waar dan een grote baai ligt waar je schitterend kunt ankeren. Oordeel zelf maar aan de hand van de foto.

Cedeira anker

Ook Cedeira is weer een plaatsje waar alleen Spanjaarden hun vakantie doorbrengen, geen Nederlanders met de onvermijdelijke Kip Caravan dus. De enige buitenlanders komen met de boot en die zijn op 1 hand te tellen. Er is een klein drijvend steigertje waar we met de bijboot konden aanleggen. Eerst lagen we in de weg voor de  CRUZ ROJA boot, de rode kruis boot, een soort van ambulancedienst te water. In rap Spaans werd ons te verstaan gegeven dat we  daar absoluut niet mochten liggen op straffe van een boete van € 200,=. Snel wegwezen dus. De boot op een anders plaatsje aangelegd en daarmee was de Spaanse druktemaker alweer erg blij, weer een vriend voor het leven.

Cedeira rivier

Slenteren door het stadje, dat in tegenstelling tot onze eerdere halte ditmaal wel door de zon overgoten werd, een bezoekje aan de plaatselijke supermarkt, een “cafe con leche” met churro’s en een picknick op een bankje in het park, een ritje met het rubberbootje terug naar het schip en een klein middag-tukje, het leven van een zeiler kan soms zo ontzettend moeilijk zijn. Volgende halte is Coruna.

coruna

We gaan erheen om wat onderhoud te doen en om diverse reparaties te laten uitvoeren. We moeten de stuur-automaat laten checken door de Raymarine dealer, we moeten het afgebroken lummel-beslag laten lassen (het gewricht wat de giek met de mast verbind), een hoes voor de ankerlier fabriceren en de ankerketting met verf merken, want ik weet nu niet precies hoeveel ketting ik eruit gooi als we ankeren. Natuurlijk gaan we de plaatselijke horeca teisteren en zien of Coruna erg veranderd is sinds 2009 toen wij hier voor het laatst waren. Een pluspunt is dat de haven faciliteiten vernieuwd zijn sinds ons laatste bezoek toen we nog in porto-cabins stonden te douchen in open ruimtes zonder deuren en waar iemand in zijn oneindige wijsheid besloten had om de wasmachines (die toch nog meestal door vrouwen bediend worden) in de open mannen douche te plaatsen, ongemakkelijk voor zowel mannen als vrouwen als je nietsvermoedend in Adam’s  kostuum onder de douche vandaan stapte. Verleden tijd dus. Voor nu weer genoeg lees voer denk ik dus ga ik afsluiten met de hartelijke groeten van Angela en ondergetekende vanuit A Coruna zoals de Galiciërs het graag schrijven.

Hasta Luego!

 

03-08-2016  A Coruna   43.22.035 N en 008.23.768W

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s