Via Leixoes naar Figuera da Foz met J. de Corte.

Iedereen die zich Jules de Corte nog kan herinneren weet dat hij bijzonder goed piano speelde maar dat hij erg weinig kon zien. Zo moet u onze reizen langs de Portugese westkust ook zo ongeveer voorstellen, een erg mooi land (schijnt het) maar we zien er erg weinig van.  Terwijl de Portugese kust onder de invloed van het Azoren hogedrukgebied bijna altijd garant staat voor een noorden wind, zelfs genaamd de “Portugese Noord” , hebben wij last van de “Portugese Mist”.  Waarbij wij al blij zijn met een zicht van een halve tot een hele mijl. Zo ook weer op de laatste tocht. Terwijl wij uit Povoa vertrokken met licht nevelig weer, trok het op zee weer verder dicht. We ontmoetten in deze witte wereld een klein speedbootje met twee hobby vissers erin. Toen zij ons zagen werden we achtervolgd door de speedboot en druk gebarend kwamen ze dichterbij. Wij waren in de veronderstelling dat zij ons voor een groot en dreigend gevaar wilden waarschuwen zoals een ondiepte of een visnet of iets dergelijks. Niets was echter minder waar, ze wilden weten waar Povoa de Varzim zich bevond, ze waren verdwaald! Midden op zee zonder ook maar een kompas of hand gps bij zich. Wij hebben de richting zo goed mogelijk aangegeven en weg waren ze weer Muito Obrigado! Ongelofelijk, wij durven de zee niet op zonder kompas, een aantal gps’en en nog een back-up voor deze gps’en een ais ontvanger en zender en natuurlijk onze radar, en dat spul neemt twee hengels mee en vraagt gewoon de weg! De verdere tocht was aardig maar wel erg lang. We hebben nog een kleine 25 mijl kunnen zeilen maar daarna en moesten er weer munten in de windmachine want de wind was op. De motor starten dus maar weer. Na 12 uur varen hebben we na een grondige overhoring door de havenmeester vlak voor donker afgemeerd in Figuera da Foz.  De havenmeester wilde de volgende gegevens weten: lengte breedte diepte en kleur van de boot merk en vermogen van de motor, hoeveel masten welke nationaliteit, hoeveel opvarenden welke nationaliteit, een kopie met nummers van de paspoorten en de verzekeringspapieren, ook onze officiële meetbrief uitgegeven door zijne majesteit de koning doet het altijd goed. Welke haven we vandaan kwamen en naar welke haven we als volgende bestemming dachten te gaan. Alles keurig met de hand ingevuld op een document dat naar alle waarschijnlijkheid deze winter nog gebruikt gaat worden om de kachel aan te maken. Enfin ’s lands wijs ’s lands eer zullen we maar zeggen! De volgende dag met de bemanning van de Stamper met de trein naar het plaatsje Coimbra, want dit werd aangeprezen in de diverse gidsen en pilots. Niets teveel gezegd, een erg oud plaatsje, met een universiteit en een mooie oude binnenstad met kronkel straatjes en een cafe uit 1530 waar we koffie met een broodje hebben genuttigd.

Coimbra1coimbra2

coimbra3coimbra4

coimbra5coimbra6 coimbra7

Helaas voor mijn kuiten wordt een oude stad altijd op een berg gebouwd en was het flink klimmen geblazen. De temperatuur was inmiddels opgelopen tot 32 graden dus het zweet gutste van me af . Even een lunch met een biertje op een terrasje maakte weer alles goed. Laat inde middag weer met de trein een uurtje retour, waar de Rebel ook weer was gearriveerd. Zij hadden ook de hele dag in de mist rondgevaren en waren blij dat ze er waren. “s avonds een “Tinto Verano” gedronken bij de Rebel aan boord op de goede afloop, koning alcohol viert weer hoogtij, Broeva Haro! (Asterix en Obelix en de Lauwerkrans van Cesar). Vandaag zit het weer helemaal potdicht van de mist dus we blijven nog een dagje in Figuera da Foz. Vanmiddag maar even door het stadje zwalken lijkt mij, Angela is Poets en Schrob aan het doen dus we krijgen weer een schoon huis. We hebben een Vodaphone internet abonnement gekocht want we waren alle slechte wifi meer dan zat. Ik heb geprobeerd om een back-up computer te configureren voor onze navigatie computer maar dit is maar weer zeer ten dele gelukt en net voordat ik de hele boel zwemles wilde gaan geven ben ik maar gestopt. Zo jullie zijn weer op de hoogte van het reilen en motoren van twee strijders tegen het Nautisch onrecht. Veel plezier met de foto’s van Coimbra, echt een aanradertje!

Groetjes van mij en Angela

Figuera da Foz  40.08.858 N en 008.51.490 W.

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s