Het kan niet op, …nu al een bruine kop!

Lezertjes en lezeresjes, het is hier werkelijk prachtig weer geworden. Zon en warmte zijn ons deel na een best wel zachte winterperiode van ongeveer 2 maanden waarin de korte broek niet meer uit de kast is geweest en de elektrische kachel overuren draaide.

De laatste klusjes zijn gedaan, de schroefas van een nieuw vetkoordje voorzien (bedankt Carel), de achterkajuit onder de bedden ,in de kastjes en onder de vloer geschilderd met Portugese “Tinta de duas componentas” prima spul, veel goedkoper, droogt als een dolle en stinkt zeker de helft minder dan de Nederlandse variant. Het rare is dat er bij een blik van 1 liter verf een kwart liter harder zit (daar gaan we weer!) Hieruit maak ik dus op dat op elke 4 delen verf één deel harder gemengd moet worden. Als ik dit doe dan hard de verf ook keurig uit maar ik houd wel een hoop verf over aan het eind van mijn blikje harder, het blijft dus een gedoe zo al met al. Maar dat neemt niet weg dat we klaar zijn met de schilder klus. De laatste twee schurftplattingen zijn gemaakt en gisteren, door de ellebogenstoom van Carel die al mijn 85 klio’s omhoog gelierd heeft, in het topwant (bijna bovenin de mast) geknoopt. Angela heeft de ijskast ontdooit, wat niet erg arbeidsintensief is, het deurtje openzetten en de koelkast uitzetten voldoet over het algemeen prima. We hebben ons wel eens vaker afgevraagd waar al dat ijswater blijft, er leek geen afvoer in de koelkast te zitten, en we vroegen ons ook al een geruime periode af waar de kleine lekkage onder de vloer toch vandaan kwam……..duh! Heeft u het raadsel al ontraadseld? Dan moet ik toegeven dat u sneller bent dan wij! Er bleek wél een gaatje onder in de ijskast te zitten waardoor het lekwater in de ruimte onder de vloer terecht kwam, geheel aan het oog onttrokken door betimmering en een roestvrij stalen rooster onder in de ijskast, dat dan weer wel. Na “voorzichtige” demontage van het rooster (eruit gevloekt), en na demontage van de helft van het keukenkastje heb ik aan de afvoer van de k.kast (zelf invullen) een slang met een kraantje weten te bevestigen zodat toekomstige ontdooierijen een droger karakter krijgen dan tot nu toe.

Ook de kleine lekkage onder de vloer behoorde tot het verleden, ……..niet dus! Grote grutjes…. Weer water onder de vloer!!!!!. Uw ontraadseling blijkt net als de onze maar de helft van het probleem te zijn. Door de werkzaamheden in het keukenkastje alwaar ik mijn atletisch lichaam in de meest vreemde bochten heb moeten wringen, heb ik waarschijnlijk de afvoer van de wasbak beroerd. Deze lekte nu dus. De vorige eigenaar had blijkbaar al eens op die plek lekkage gehad en dit vol vakmanschap met een tube siliconenkit getracht te verhelpen. Een gezegde uit de bouw luidt, “Waar vakmanschap ophoud begint kit”. Toegegeven, het heeft 3 jaar dicht gezeten. Dus dit ook maar weer repareren en dit keer goed dus! Zo zie je maar, even de ijskast afvoer repareren en van het een rol je vanzelf in het ander. Een vriend van ons zegt altijd dat wanneer je je kelder gaat witten je vanzelf op het laatst een nieuwe dakkapel aan het bouwen bent. We hopen van niet, geen gezicht een dakkapel op deze boot. We zijn eigenlijk voor nu uit-geklust zo gezegd. Volgende week komen Renzo en Edith nog een paar daagjes op bezoek en dan gaan we de boot weer ombouwen van een woonboot naar een zeilboot. Ook moet ik dan de aangegroeide romp onder water schoonmaken en de schroef en schroefas anodes vervangen, het peddeltje van de snelheidsmeter weer gangbaar maken, dat zit al een driekwart jaar vast doordat er een zeepokje of zo in woont. Dan nog een kubieke meter boodschappen doen om de voorraden weer aan te vullen en daarna zijn we weer klaar om te gaan.

In de tussentijd luieren we nog wat op terrasjes met “Meio de Leite” (koffie verkeerd) en een zaterdag Telegraafje, soms onderbroken door een wandelingetje of een boodschapje bij de Intermarche (de buurtsuper). Angela doet om de twee dagen braaf haar hardloop rondje en ik kijk er vooral naar. Het leven is dus goed en we genieten er nog iedere dag van, maar ook zijn we wel weer toe aan wat andere belevingen, uit geklust en uitgerust als we zijn vinden we de winterstop van 6 maanden nog steeds een prima idee geweest.

Tot de volgende episode.

Groeten van Henk ook namens Angela.

Até a proxima! (tot de volgende keer)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s