We zijn weer los!

Gisteren heeft het grote onthechten plaatsgevonden van Albufeira. Na een half jaar weer vertrokken. Het is gek hoe snel je je ergens hecht met onzichtbare draadjes die onmiddellijk nadat je vastgelegd hebt groeien. Blijkbaar zoekt een mens toch vastigheid en zekerheid en dat zit in hele kleine dingetjes zoals, waar is de supermarkt, waar kun je koffie drinken, waar is de ijzerhandel om spulletjes voor de boot te halen. Na een half jaar gaat dit natuurlijk veel vastere vormen aannemen en gaat het er steeds meer op lijken dat je ergens permanent woont. Zo wisten wij bijvoorbeeld al welke hond er bij welke zwerver hoort, wie de zwerf katten verzorgt en welke liedjes de pan-fluiters op het plein vervolgens spelen (ze hadden een erg beperkt repertoire). Tijd om weer nieuwe dingen te ontdekken dus want hiervoor zijn we tenslotte op reis. We hebben het afgelopen half jaar erg gewaardeerd door alle klussen die we hebben kunnen doen, de rust die wij na een zeer heftig 2016 zeer nodig hadden, alle vrienden die ons nog snel even bezocht hebben, en de nieuwe contacten die wij toch in deze rustige periode hebben leren kennen. Zo waren daar de Duitsers Norbert en Ines met dochter Lily. Nederlandse Carel en Martha, Duitse Bernd, die alleen op een motorboot woonde en die nooit ging varen. De man was zo dik dat je aan de stand van boot kon zien of hij thuis was en zelfs aan welke kant van de boot hij zat. De zeer Britse John en Phil op een gloednieuwe Hanse 45 voet boot, volgens eigen zeggen “A Tart’s Palace” vol met elektronica waarvan ze nog nauwelijks wisten hoe dit werkte, en natuurlijk Herman en Margot die in een appartement woonden aan de haven en van hun pensioen en de wekelijkse fles witte wijn op een terrasje genoten. Allemaal erg leuk, maar het zorgt er wel voor dat we onderdeel van een dorp zijn gaan worden met alle terrasjes en restaurantjes waar we zo vaak gingen eten en koffie drinken dat ze al wisten dat er 1 normale koffie en een decaf koffie geserveerd moest worden. Genoeg van dit alles. De boot en wij zijn er weer klaar voor. Wegvaren gaf minder moeite dan we gedacht hadden en ’s morgens om 08.10 uur gingen de touwen los en hebben we ons zonder schade uit de krappe haven geworsteld. We waren Van plan om eerst naar Culathra te varen en daar twee daagjes voor anker te gaan maar de weer- berichten voorspelden een paar dagen krachtige oosten wind en dat is niet leuk als je die kant op wilt. Dan maar 30 extra mijl door naar ons tweede doel de rivier “Ria Guadiana” de grensrivier tussen Portugal en Spanje. Deze rivier kun je opvaren naar een paar leuke dorpjes zoals Laranjera en Alcoutim. Dit is ons plan voor de komende dagen nadat we vandaag Ayamonte zijn gaan verkennen waar we nu in de jachthaven liggen. Hopelijk draait de wind dan weer in de goede richting en kunnen we verder richting Gibraltar.

De eerste foto’s van Ayamonte komen waarschijnlijk vanmiddag dus pas, excuus hiervoor. Door het zeer trage internet kan het ook maar zo zijn dat dit op een later tijdstip komt.

 

Groetjes van Enrico Y Angela

 

Hasta Luego

 

Ayamonte 17-04-2017

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s