Tussen Rota en Gibraltar

Ons laatste bericht over de haven van Rota als uitvalsbasis is alweer een tijdje geleden en nu we weer WIFI hebben kunnen bemachtigen wordt het weer tijd voor een update. De haven van Rota mocht dan een mooie uitvalsbasis zijn, ze was ook erg oncomfortabel. Op de een of andere manier weten de havenbouwers er telkens weer in te slagen om het ontwerp zodanig te kiezen dat de golven van de oceaan rechtstreeks of via een mooie drie-bander carambole de haven in weten te klotsen. Weg uit Rota dus want er werd hardere wind uit een ongunstige richting voorspeld. Puerto Sherry is maar een uurtje verderop en leek op de platte grond beter beschut. Helaas, Puerto Sherry was nog erger dan Rota, verkeerde keuze dus. Voordeel van PS was wel dat onze Nederlandse B.F.F (best friends forever) vrienden Carel en Martha daar ook lagen dus de flessen konden weer op tafel en de sterke verhalen weer uit de kast, puur gezellie dus! Het toeval wilde dat onze tweede SBFF (second best friends forever) de Duitsers Norbert en Inez die met hun zwaar lichamelijk gehandicapte dochter Lily op wereldreis zijn (ik geef het je te doen) precies aan de overkant van de baai in Cadiz lagen. Het bleek dat zij voor de volgende dag en een auto gehuurd hadden en of wij meewilden, jawohl natuurlijk. Duitsers doen niet flauw en huren degelijk spul, een BMW 5 serie stationcar want de rolstoel moest natuurlijk ook mee. Op naar Jerez de la Frontera. Leuke dag, Sherry huis TIO PEPE bezocht met proeverij aan het eind en een mooi bewaard kasteel bezocht en de stierenvecht arena bezocht.

F1 fans let op de handtekening op het vat!

De laatste was niet het aankijken waard en tevens gesloten. De lunch in de stad gegeten, een menu del dia. Voor een tientje heb je een voorgerecht, hoofdgerecht toetje en een drankje, alles van goede kwaliteit en ruime porties. Jerez zelf is een mooie stad met pleintjes en steegjes en winkelstraten. Carel en Martha waren al twee dagen eerder vertrokken naar Sancti Petri, een mooie anker plek die vanwege de ondiepte voor de deur waarbij je op het juiste tijdstip aan moet komen om voldoende water onder de kiel te hebben ons iets te avontuurlijk was. Op pad maar weer uit de oncomfortabele en naar later bleek dure haven Puerto Sherry. De Trip naar Gibraltar is te lang om in een dag te doen dus werd de bestemming Barbate. Veertig mijl is net mooi, een uurtje of 7 a 8 varen. De volgende dag was het weerbericht niet zo gunstig voor de trip naar Gibraltar dus nog een nachtje gebleven in Barbate. Barbate is een dorp waarin geleefd en gewerkt wordt en vooral functionaliteit de boventoon voert. desalniettemin een leuk dorpje. Bij de “mercado municipal”een soort overdekte markt die je bijna in elk dorp vind een leuk terrasje gezocht om koffie te drinken.

Op straat veel mensen met een kruiwagen vol met “Caracoles” een soort kleine wijngaard slakjes die als een lekkernij op ieder terras te verkrijgen zijn. Het is een komisch gezicht dat alle verkopers voortdurend druk zijn om alle (levende) slakken binnen hun kruiwagen te houden. Een slak is dan wel niet snel maar als het er een paar duizend zijn blijf je toch wel druk.

Op de markt zelf enorme brokken verse tonijn die met de drijfnetten net buiten de haven gevangen worden, en erge mooi groenten en fruit stalletjes. De volgende dag zag het weer er redelijk uit en zijn we vertrokken. Mooie wind zodat we voor het eerst weer eens een hele dag hebben kunnen zeilen, we hebben vaker te kampen met te weinig dan teveel wind. Door de straat van Gibraltar varen was nog iets van onze “Bucketlist”. Hoewel het zicht niet best was is het een machtige ervaring dat je tussen Afrika en Europa door zeilt, met aan de ene kant natuurlijk Spanje en de andere kant Marokko.

Marokko

Spanje

De weerberichten die de kustwacht normaal gesproken elke paar uur uitzend in de landstaal en meestal in een soort van Engels, kreeg in de straat een extra dimensie. We kregen achtereenvolgens de Spaanse, Engelse, Franse en Arabische (Berberse) versie van het weer, waarbij de Franse nog het beste was. Een Spanjaard die Engels spreekt is namelijk niet te verstaan en diegene die het weerbericht mag voorlezen is vaak de winnaar van een wedstrijd “wie het snelst zijn blaadje voor kan lezen”. Petje af voor de Marokkaanse “voorleesmeneer”, door erg goed articuleren en langzaam spreken konden we bijna de Berberse versie verstaan zullen we maar zeggen, al klinkt dat voor ons zoiets als bloebbloebgaheblabloeb, slecht weer dus!

Europa point Gibraltar

De baai van Gibraltar gaf een extra zetje aan de toch al stevige wind, waardoor we voor het laatste uurtje een rif in het zeil moesten zetten maar niet deden. Geholpen door een zetje in de rug van de stroming knetterden we met 8 knopen de baai in tussen alle geankerde zeeschepen door. Onze ankerplannen die wij hadden hebben we bij deze wind en dito golfslag op de ankerplek maar overboord gegooid en zijn de haven in verdwenen. Vannacht een relatief rustige nacht gehad met veel wind en regen, wat logisch is want we zijn weer in de buurt van Engeland (Gibraltar is nog steeds Engels) Een vriend van ons schreef over Whatta-app dat door de Brexit het weer misschien ook wel zou opknappen hier???!!!??. Vanochtend de regen maar even afgewacht en vanmiddag zullen we het plaatsje La Linea waar we liggen eens gaan verkennen, morgen de grens en de startbaan over naar Gibraltar, verslag volgt spoedig.

Hasta la Vista van Enrico en Angela vanuit La Linea

12-05-2017

positie: 36,09,468 Noord en 005, 21,430 West

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Tussen Rota en Gibraltar

  1. Wat een fantastisch verhaal weer!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s