Het eiland “Krachtige wind”.

Het eiland waar we op dit moment vertoeven heet “Krachtige wind” ofwel in de plaatselijke indianen taal Fuerteventura. Het is wonderlijk hoe eilanden die tot dezelfde archipel behoren en hemelsbreed, maar ook in werkelijkheid, niet ver uit elkaar liggen zo verschillend kunnen zijn. Lanzarote was ruig met veel scherpe vulkanen, terwijl hier alles veel vlakker lijkt en de bergen meer ronde vormen hebben.

Dit eiland is het op een na  grootste eiland van de Canarische eilanden, maar het dunst bevolkt, door mensen dan. Omdat pogingen om een huurauto te bemachtigen gisteren zijn gestrand in een doolhof van websites die allemaal niet werken of in het weekeinde gesloten zijn?!?, zijn we vandaag maar weer eens voor de verandering met de bus naar de hoofdstad gereisd. We hadden uitgeknobbeld dat we met bus 16 naar Puerto Rosario konden komen en tegelijk iets van het eiland te zien zouden krijgen. Iedereen die onze avonturen vaker leest weet dat openbaar vervoer en wij niet altijd een gelukkige combinatie zijn, buslijnen veranderen spontaan van kleur, bussen gaan stuk etc. etc. Ditmaal ging het eigenlijk van een leien dakje, en arriveerden we zowaar zonder strubbelingen in Puerto Rosario, zei het niet met bus 16 maar met bus 10 en een half uur vroeger dan gepland, allemaal bijkomstigheden en een kniesoor die daar op let.

Puerto Rosario

De busrit duurde een uurtje door een totaal verlaten landschap. Zo moet het er ongeveer uitzien nadat ergens kernproeven zijn gehouden.  Er schijnen volgens de diverse toeristische gidsen en andere naslagwerken in ons bezit, onwaarschijnlijke hoeveelheden geiten en kamelen op dit eiland te zijn. Eigenlijk is het volgens de gidsen bij wijze van spreken schier onmogelijk om door het landschap te reizen zonder een geit of kameel van de voorruit te moeten schrapen. Wij gingen er alvast maar eens goed voor zitten. Niks, noppes, nada, rien, nog geen vlieg op de voorruit! Van geitenmelk wordt hier kaas gemaakt en de kamelen, eigenlijk dromedarissen, worden gebruikt in de landbouw zo vermelden de gidsen. De kaas wordt denk ik geïmporteerd en de landbouw en de daarin gebruikte kamelen hebben we niet kunnen ontdekken. Wel grote tenten waarin iets wordt geteeld maar ons is onduidelijk wat precies.

Ook in de vlakke stukken allemaal dijkjes van aarde die velden omzomen waar of niks of onkruid groeit. Ook totaal onduidelijk waar deze dijkjes voor zijn, misschien zijn ze uit pure verveling gemaakt, maar dat is niet aannemelijk. Puerto Rosario herbergt de meerderheid van de 50.000 bewoners van Fuerteventura,  de eilandgids is van 2004, zodat er misschien tien bijgekomen zijn. Je kunt dus eerder spreken van een dorp dan van een hoofdstad. Van het busstation is het een kwartiertje lopen naar het bruisende hart van de stad, hoewel bruisend…. ????. Volgens goed religieus gebruik was de stad zorgvuldig dicht geplakt met krantenpapier en is de winkelstraat tot “on-Sunday-no-go area” uitgeroepen. Alles dicht op twee cafés na waar we in het ene een kop koffie hebben gedronken, waaruit onmiddellijk volgt dat we het andere geen klandizie hebben gegund. Eigenlijk hadden we het plan om eens lekker uitgebreid te lunchen, maar zoals u begrijpt was dit wegens algehele dichtheid van de horeca een onmogelijk uitvoerbare gedachte.

Gran Tarajal

Rap weer terug naar Gran Tarajal waar we met de boot liggen, eigenlijk vonden we dit een beetje slaperig stadje dat we inmiddels met geheel andere ogen zijn gaan zien, alles is relatief nietwaar? De terug reis was eigenlijk de heen reis maar dan achterstevoren, hoewel we via een andere weg terug gereden zijn, weer geen geit kameel of vlieg te bekennen. In Gran Tarajal lekker op de boulevard uitgebreid, zij het wat verlaat geluncht, prachtdorp! Ongelofelijk vriendelijke mensen ook.

Toen we vrijdag middag laat binnen voeren in de jachthaven brak bij het indraaien van de ligplaats onze gaskabel, we konden alleen nog stationair in de achteruit schroeven en dus niet meer remmen. Een deuk in de steiger en of boot behoorde tot de mogelijkheden, de wal keert het schip tenslotte. Dit werd echter door de helpende hand van de inmiddels toegestroomde buren en andere belangstellenden uit alle macht voorkomen. Probleem dus. Zo’n gaskabel is van een bijzonder soort (morsekabel van een bepaalde lengte) en niet op elke straathoek te koop, daarvoor moet je echt in een botenwinkel zijn. Gelukkig kent Gran Tarajal een kleine vissersvloot bestaande uit motorbootjes die bijna allemaal ook zo’n kabel aan boord hebben. Zaterdag vroeg op pad dus. Navraag bij een aantal lieden op de scheepswerf, één was aan het werk en de anderen leverden commentaar, leverde op dat er in het dorp inderdaad een winkel was maar in het weekeinde gesloten. Maar wacht maar even, de man verdween in zijn werkplaats met het formaat van een fietsenschuurtje en kwam met een gebruikte, maar goede kabel van precies de goede lengte weer tevoorschijn. Neem maar mee.  Nou ontzettend bedankt, wat wil je er voor hebben? Niks, noppes, nada, rien, neem maar mee. We vonden dit toch wel wat te gek en hebben hem een tientje gegeven voor een bakje koffie met iets lekkers erbij, hij dronk namelijk niet. Na wat aandringen van onze kant en weigeren van zijn kant nam hij het geld schoorvoetend aan. De hele zoektocht naar een onderdeel, door ons altijd de strijd tegen het nautisch of technisch onrecht genoemd, heeft nog geen kwartier geduurd! Dit is een wereldrecord voor ons en na een tweetal uurtjes sleutelen konden we weer gas geven dat het een lieve lust was. Morgen toch maar een reservekabel kopen indien voorradig. We hebben besloten om de periode van harde wind die voorspeld is hier af te wachten wegens de uitermate gunstige havenprijzen en goede beschutting van de haven tegen de voorspelde Fuerte noordelijke Ventura’s. De douches hebben geen warm water maar daar wordt je hard van, en koud. We blijven hier nog de rest van de week voordat we naar Gran Canaria vertrekken, ons volgende reisdoel. Hasta Luego.

 

Groeten van mij en Angela

zondag 6 augustus 2017.

Gran Tarajal, Fuerteventura

28.12.430 N en 014.01.570W (voor de nautische puriteinen onder onze lezertjes)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s