Over LPDGC.

Over Las Palmas de Gran Canaria, het lijkt wel een titel van een tv soap. Sinds we hier een week geleden zijn aangekomen hebben we een aantal activiteiten ondernomen zoals serieus luieren, koffie op terrasje doen, heen en weer kleppen tussen de drie winkels voor jacht benodigdheden voor een nieuwe GPS, boodschapjes doen, stad verkennen, nieuwe GPS monteren, boot verkassen van de ene ligplaats naar de andere, en “last but not least” twee duikjes maken, georganiseerd door de plaatselijke duikwinkel “Buceo Canarias” gevestigd bij ons op de haven. Zoals eerder geschreven had onze oude GPS ontvanger kuren, onder andere vastlopen zodat richting afstand snelheid en koers niet goed meer werden aangegeven. Dit was op te lossen door het ding telkens opnieuw op te starten. Ook wilde het ding soms helemaal niet meer uit, raakte vaak zijn satelliet signaal kwijt en andere ongemakken.

Op LPDGC zijn diverse zeer goed gesorteerde winkels voor jacht benodigdheden, het resultaat van de ARC, (“the Atlantic Rally for Cruisers”) waarover later meer. We hadden pech dat maandag na aankomst de dag voor Maria hemelvaart (een nationale feestdag) was en dus gebruikt werd door de Spanjaarden om er een lang weekeinde van te maken, alles fechado dus! Woensdagmorgen vroeg naar de winkel die ons het beste aanbod leek te hebben die de leverancier van ons voorkeurmerk, die toevallig een vestiging heeft op LPDGC, belde. Het ding was nog op voorraad ook en dus konden we het ’s middags ophalen. Het monteren neemt ongeveer een dagje in beslag dus dat werd de klus voor de volgende dag en dus hoefden we ook al niet meer te verzinnen wat de activiteit van die dag ging worden, het leven kan soms mooi zijn. Angela maakte van de thuisdag gebruik door met haar wasmachientje de was te doen, ook al helemaal heppie de peppie dus. Twee blije eikels.

Alles gelukt en de nieuwe GPS deed het in één keer, dit is bij nautische apparatuur eigenlijk een Godswonder. Maria hemelvaart hebben we besteed aan een rondwandeling door LPDGC, een echte grote stad met hoogbouw en veel winkels, pleinen en terrasjes.

Op de een of andere manier heeft het vind ik toch wel een “dorps” karakter behouden, ondanks de ongeveer 300.000 inwoners, Las Palmianen, Las Palmiërs of Las Palminezen, we zijn er nog niet uit. Afgelopen vrijdag vonden we het tijd om weer een stukje verderop te gaan, naar Puerto de Mogan, aan de zuidkant van het eiland, voorafgegaan door een nachtje ankeren bij Pasito Blanco. Niet dus, het weer en dan met name de voorspelde wind gooide roet in het eten en we moesten ons vertrek over het weekeinde heen tillen, geen straf het is hier leuk (en goedkoop) liggen. “No possibile” you have to leave today was de reactie van de havenklerk op ons verzoek om nog een paar nachtjes bij te betalen. We hadden tot en met donderdag betaald dus ze hadden de ligplaats aan een ander verkocht, (bommetje, doodskopje sterretje, mesje) de lezers van stripboeken weten wat hiervan de betekenis is, netjes vertaald: “mooie boel is dat”. Andere ligplaats dan? Wordt moeilijk señor de ARC is in aantocht! De ARC is een rally voor mensen die graag zoals wij de Atlantische oceaan willen oversteken maar dit om diverse redenen, tegen betaling van een aanzienlijke bijdrage, in clubverband willen doen, ieder zijn ding zeg ik maar. Niks mis mee al wordt deze rally ook wel het duurste t-shirt ter wereld genoemd. Alles ok, behalve dan dat voor deze rally de complete haven van LPDGC afgehuurd is en er geen plekken meer zijn voor andere passanten. Hiervan werden wij nu al de dupe terwijl eind November pas de start is en de 240 deelnemende boten massaal naar Saint Lucia in de Carieb stuiven om het kerstfeest gezamenlijk te vieren, zoals gezegd ieder zijn ding maar moeten wij nu half Augustus daar al de dupe van worden? Beetje belachelijk! Nou er was nog wel een plekje maar dan moesten we verkassen. Kunt u de andere boot dan niet op deze ligplaats leggen, hij is er toch nog niet. Deze logica ontging de haven klerk en er zat niks anders op dan te wisselen van ligplaats, (bommetje, doodskopje sterretje, mesje)…. Zucht! Om de sfeer weer op te krikken zijn we Zaterdag een tweetal duikjes gaan maken met de lokale duikwinkel.

Dit wilden we in Puerto de Mogan doen maar hier kan het natuurlijk ook. ‘S morgens in het allerholst van de nacht stonden wij om negen uur met onze duikspullen op de stoep, denk hier niet te licht over, het betreft een kleine volksverhuizing waarvoor de complete voorpunt van de boot uitgegraven moet worden. De duikmeneren hadden de tanks met lucht al klaarstaan en Angela moest alleen haar pak nog passen. Angela heeft zelf wel een pak maar dit is afgestemd op de Carieb waar het water een graadje of 7 á 8 warmer is dan de 19 graden hier. Met pak en al verdween A. in het damestoilet om een tiental minuten later met een rood aangelopen zweethoofd weer te verschijnen met een pak wat, zelfs niet met geweld, of door stevig vloeken dicht wilde. Of er een grotere maat was? Si. Weer hetzelfde ritueel, A. naar het Dames toilet en tien minuten later terug met een pak aan dat weliswaar binnenste buiten zat maar wel de goede maat was. In het busje, met nog twee duikstertjes, naar de andere kant van het eiland, naar het haventje Sardina del Norte. Het waaide inmiddels flink en de zon was ook ver te zoeken, pitje en patje gaan weer eens duiken! In je zwembroek en badpak in de woei op een kale pier staan om je in je rubber pak te hijsen is geen aantrekkelijke bezigheid. Toen alle apparatuur eenmaal op de goede plek op om en aan het lichaam aangeland was kon het feest beginnen. We sprongen van een kademuurtje de zee in, (bommetje, doodskopje sterretje, mesje) kkkkkkooouuuddd!.

Langzaam liep het koude zeewater via de nek mijn pak in, grrrr en hier moest ik ook nog voor betalen! Eenmaal onderwater veel moois te zien wat je de kou snel doet vergeten, mooie octopus, zeeslak, borstelworm, zeekomkommer, sepia vissen, baarzen, barracuda en noem maar op. Het is wel geen Carieb maar dit is ook erg gaaf. Vooral de tweede duik toen een grote zwarte stekelrog van twee meter doorsnede vlak over me heen zwom (zie het filmpje van Angela op facebook). Uitkleden op de pier is de omgekeerde volgorde van aankleden maar met dien verstande dat je nu nat bent en het daardoor nog kouder is. Op de parkeerplaats achter de bus in je geboortekostuum staan is weer een ervaring rijker, de grootste kleedruimte die ik ooit zag!

We hebben de ontberingen eraf gegeten met een voortreffelijke lunch van dooie koe en dood varken met honing rozemarijn saus op een bedje van Pimento’s de Padron en gebakken aardappeltjes. Duiken is leuk!

We verlengen ons verblijf in de haven nog een dagje om naar een leger dump zaak te gaan en een camouflage net te kopen, deze houden als zonnescherm over de kuip de zon goed tegen maar laten de wind lekker door. Een bijkomend voordeel is nog dat we niet opvallen als we door een bos varen. Hasta la vista!

 

Groeten van Angela en ondergetekende

Maandag 21 Augustus 2017

LPDGC  28.07.714 N en 005.25.573 W

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s