La Isla Chiquitita.

La Isla Chiquitita. In tegenstelling tot La Palma waar de bewoners hun eiland de bijnaam “het mooie eiland” hebben gegeven zijn ze hiero op Hierro heel wat bescheidener met de bijnaam “het kleine eiland”. Hoewel Hierro het kleinste eiland van de archipel is, is het wat mij betreft ook  één van de mooiste, de naam “La Isla chiquitita bonita” was wat mij betreft zeer op z’n plaats geweest. Samen met Kees en Trees van de Rebel hebben we een auto gehuurd en twee dagen het eiland verkend. Het is wonderlijk hoe op zo’n klein eiland er zulke grote verschillen kunnen bestaan qua landschap. Het noorden en westen van het eiland zijn steil met veel groen, blijkbaar de natte kant van het eiland, terwijl het oosten wat meer kale hellingen met naaldbossen kent.

Het zuiden is helemaal bizar, midden in de gestolde lava velden en vulkaankraters  waan je je op een andere planeet, tenminste dat stel ik mij zo voor want ik heb geen vergelijkbare ervaring op een andere planeet dan de aarde.

Aan de westkant van het eiland is ongeveer vijftigduizend jaar geleden (we kijken niet op een jaartje meer of minder) een heel groot deel van het eiland afgebroken en in zee geschoven wat een machtige plons moet hebben gegeven. Waarschijnlijk ging dit gepaard met een Tsunami die behoorlijk moet zijn geweest. Gelukkig  bestonden er in die tijd nog geen kerncentrales in Amerika en bleef het daar beperkt tot een natte boel zonder veel materiële schade vanwege het ontbreken daarvan. Door deze aardverschuiving ontstond een vlakte die El Golfo wordt genoemd en die tegenwoordig bewoond is en waar de weinige landbouw die dit eiland rijk is, wordt bedreven.

De geleerden zijn bang dat een dergelijk verschijnsel nog staat te gebeuren op het naburige eiland La Palma en dat de gevolgen daarvan merkbaar zullen zijn in Amerika en Europa, niet aan denken dus. Het hoogste punt van dit eiland is ongeveer 1500 meter wat hoog genoeg is om met de auto zo nu en dan de wolken in te rijden waarbij de temperatuur daalt van zesentwintig graden naar veertien graden, tijd voor een jasje dus.

Toevallig loopt op dit eiland een oude “nul meridiaan” die tot in de negentiende eeuw dienst gedaan heeft tot de meridiaan van Greenwich ontdekt werd en deze als standaard ingevoerd werd.

De naam van de hoofdstad “Villa de Valverde” wordt curieus genoeg uitgesproken als “ bieja de balberde”. Waarom het dan niet gelijk zo geschreven wordt ontgaat mij, “rare jongens die Spanjaarden” om maar eens een stripfiguur te citeren.

Het is een piepklein stadje met de hoognodige zaken zoals een restaurantje dat op maandag open is, een supermarktje dat een redelijke hoeveelheid aan spulletjes verkoopt, een ferreteria (ouderwetse ijzerwarenwinkel) en een elektrische spullen winkel waar we ons internet tegoed kunnen opladen en tot slot een koffie barretje waar de dames ons al bij het tweede bezoek herkenden. Niet dat dat erg moeilijk was overigens. De stad ligt aanzienlijk hoger dan de haven en kent een flink temperatuursverschil met beneden. De buschauffeur was gekleed in lange broek en fleecetrui, net als de overige bewoners van Balberde zo ontdekten wij. Wij daarentegen gingen gekleed in t-shirt en korte broek, wat de herkenbaarheid dus flink bevorderde.

Foto Kees Tops

De stad is bereikbaar vanaf de haven met een busverbinding waarvan de laatste bus om 13.30 al terug gaat en we waarschijnlijk geen kans zullen zien om het vermoedelijk totaal afwezige nachtleven van Balberde te ontdekken. Een bezoek aan het zuidelijk gelegen vulkanologische museum was een zeer interactief gebeuren.

In een donkere zaal met een aantal grote beeldschermen moest je op gemarkeerde plekken gaan staan waar je de video en foto tentoonstelling zelf kon besturen, een zot gezicht om iedereen in het luchtledige te zien maaien met de armen, het was dus een geluk dat het donker was! De vulkanische ontstaansgeschiedenis inclusief de laatste eruptie in 2011 was prachtig aan de hand van beeld en geluid te zien. Buiten kon je wandelen door het indrukwekkende en gelukkig gestolde lavaveld, met uitzicht op een aantal kraters. Hoewel het eiland op een groot aantal punten “Free Wifi for all “ claimt te leveren is het ons (nog steeds) niet gelukt om in te loggen.

Trees en Kees daarentegen  lukt dit wel waarmee onze digische onhandigheid er nog maar weer eens ingewreven wordt. De haven is klein en biedt plaats aan ongeveer tien bezoekende jachten, niet dat die er liggen, we liggen momenteel met vier boten aan de mooie nieuwe steiger.

De haven kent een Ferry terminal waar ook een koffie barretje is gevestigd dat prima “cortadootjes” schenkt en waar ’s morgens broodjes verkrijgbaar zijn. Het barretje is van acht uur ’s morgens tot acht uur ’s avonds geopend, klanten of niet. Wat heeft een mens nog meer nodig? Met deze opsomming heb ik in één klap het totale horeca bestand van La Estaca behandeld. Verder is er nog een klein politie bureautje met erin, een als havenmeester dienst doende koddebeier.

Allemaal poepelig en reuze vriendelijk. We hebben tijdens de rondrit ook even de andere haven van dit eiland bezocht maar ondanks dat het bij een stadje ligt zijn de omstandigheden daar qua ligplaats minder gunstig dan hier, zodat we hier onze tijd afwachten en vanuit hier de oversteek naar Gambia willen gaan maken. We denken dat aanstaande zondag of maandag te gaan doen, afhankelijk van de weersvooruitzichten dus. Gambia ligt op ongeveer een weekje varen van hier en is omgeven door Senegal in west Afrika. We hebben in tegenstelling tot de natuur van Gambia, geen hoge verwachtingen van het internet aldaar. Hopelijk zullen we mondjesmaat over de kortegolfzender zo nu en dan een berichtje op het blog kunnen zetten zonder foto’s, op voorhand excuses hiervoor, het kan echter ook zomaar op vier of vijf weken radiostilte uitdraaien maar dat hoort bij een reis door Afrika, niet direct ongerust worden dus. We hebben met het bezoek aan Hierro alle Canaries op eigen kiel bezocht, een triviaal feitje wat voor ons een mijlpaaltje is maar waar je overigens niks voor koopt. De groeten van mij en Angela en natuurlijk Mi Dushi.

La Estaca de Hierro

Woensdag 4 oktober 2017,  wereld dierendag.

27’47”102 N en 017’54”074 W

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s