Mindelo en zo..

Mindelo en zo

Sinds we op 13 november in Mindelo zijn gearriveerd hebben we te weinig aan ons weblog gedaan, excuus hiervoor. Dit zal ik nu proberen goed te maken met een  verslagje van wat er de afgelopen periode is gebeurd. Mindelo is een plaats op het eiland Sao Vicente, onderdeel van de Kaap Verden archipel. Leuk levendig stadje dat zich sinds de laatste keer dat we hier in 2008 waren flink heeft ontwikkeld.

De zwervers en bedelaars die zich op de vorige reis in grote getale voor de poort van de jachthaven ophielden zijn bijna allemaal verdwenen. Er is veel politie op straat, de straatverlichting brand overal en er hebben zich diverse restaurants en cafés gevestigd, kortom een hele vooruitgang. Het blijft echter een relatief arm eiland waar de verschillen tussen rijk en arm groot zijn. De criminaliteit is op dit eiland nog niet helemaal uitgebannen maar is in verhouding met het hoofdeiland Santiago, waar we helaas een aantal vervelende berichten over te horen kregen, gering. Het is natuurlijk wel erg vervelend als er in je boot ingebroken wordt en dat komt helaas wel eens voor als je geankerd ligt, de bewaking in de haven is heel erg goed en hier horen we gelukkig niets over diefstal of inbraak.

De stad is van alle gemakken voorzien en heeft een ruime keuze uit redelijk gesorteerde supermarktjes, een mooie groente en fruitmarkt met een groot aanbod en een gezellige Afrikaanse markt waar de bekende snuisterijen, houten olifantjes en Afrikaanse kleding verkocht wordt.

Te midden van dit Afrikaanse geweld runnen George en Tania een klein open lucht eetcafeetje waar je in alle gezelligheid een drankje kunt drinken en een praatje kunt maken met de lokale bevolking die hier vooral de klanten zijn en waar je dus erg weinig toeristen tegenkomt.

Dan is er nog restobar Elvis waar ze voortreffelijke koffie serveren en prima internet hebben en waar we de lokale lekkernij “Cachupa” hebben gegeten. Cachupa is een berg kikkererwten, linzen en bruine bonen, gekruid door een piri-piri achtige saus geflankeerd door gebakken chorizo worst, lokale schapenkaas en twee gebakken eieren er bovenop. Een goedkope zeer voedzame lunch waar je, wegens de bijwerking van de bonen, lang schik van hebt.

We hebben nu een aantal keren een restaurant bezocht waar live muziek gespeeld wordt en waar je de lokale treurige “morna”  kunt beluisteren vol van weemoed en verlangen, de lokale smartlap dus. De muziek is zeer wisselend van kwaliteit, soms mooi maar je komt ook soms met spataderen op de trommelvliezen het restaurant weer uit. We hebben samen met Marlies van de Ocean Goose, een bezoek gebracht aan het naburige eiland Santo Antao, met de veerboot een klein uurtje varen vanaf  Mindelo. Heftige wind en dito golven tussen de eilanden deed de boot behoorlijk slingeren, genoeg in ieder geval om een medewerker van de ferry langs te sturen met voor iedereen een klein plastic boodschappentasje, te gebruiken om eventueel je ontbijt in te deponeren. Wij hadden dit als stoere zeilbikkels natuurlijk niet nodig. Buiten de ferry terminal werd ik besprongen door wel vijf taxi chauffeurs die hun diensten aan mij probeerden te verkopen. Ondanks dat ze alle vijf bij hoog en bij laag met een zeer officieel uitziende prijslijst in de hand beweerden dat 95 euro per dag de vastgestelde prijs was kregen het toch voor elkaar om maar 60 euro voor de dag te betalen. Hiervoor kregen we een hele dag een mooi busje met Fidel als chauffeur.

Prachtig eiland met veel groene valleien en mooie kraters.

We hebben geluncht bij een klein restaurantje waar Marlies en ik de lokale grog wilden proberen, een drank gestookt op het eiland. We kregen een glas vuurwater waarvan je haar op je borst kreeg, sterk!!! Na vermenging met een flesje sprite werd het uiteindelijk drinkbaar. Intussen ben ik nog even vlug een paar dagen in Nederland geweest om een zieke vriend in het ziekenhuis op te zoeken maar inmiddels ben ik weer terug en hebben we lang genoeg kunnen genieten van het luxe leventje. De volgende bestemming lonkt, Suriname. Een oversteek over de Atlantische oceaan van een kleine 2000 mijl die ongeveer twee weken in beslag zal nemen. We doen de laatste boodschappen en kleine klusjes. We maken de boot gereed voor de reis en tanken water en diesel. We gaan nog even naar de wasserette en kijken goed naar de weersvoorspelling. We hebben op basis van de laatste voorspellingen besloten dat we zaterdag zullen vertrekken, maar dat kan uiteraard nog veranderen. We zijn in goed gezelschap deze dagen vertrekken er nog meer Nederlandse boten met bestemming Suriname. Als het goed is vieren we kerst in Domburg. Als we hier losgooien zullen we de laatste jachthaven met walstroom en stromend water voor een lange tijd achter ons laten waardoor we weer zuinig moeten worden en krijgen we weer te maken met de “nature showers”, regen of de zee om je te wassen. Voor nu even genoeg geschreven, we melden ons wel weer als we definitief vertrekken en zullen als dit mogelijk is iedere dag weer over de korte golf radio een stukje op het blog plaatsen, zoals inmiddels bekend is zonder foto’s.

Tot snel

Henk groet u uiteraard ook namens Angela

Mindelo 7-12-2017

Positie 16-53-24 N en 024-59-45 W

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s